Kontakt
KANCELARIA ADWOKACKA MACIEJ BARTNIK
mapa ul. Kotlarska 6/3
31-539 Kraków

 

 
tel. kom. (48)  608 011 931
   
e-mail bartnik@krakow-adwokat.pl

 

 

Prawo karne

Kancelaria Adwokacka adwokata Macieja Bartnika z siedzibą w Krakowie specjalizuje się w szeroko pojętym prawie karnym. Służymy Państwu pomocą zarówno przed sądem we wszystkich instancjach jak i na etapie postępowania toczącego się przed prokuraturą lub policją (postępowanie przygotowawcze), a także jeszcze przed wszczęciem jakiegokolwiek oficjalnego postępowania.   
 
Naszym celem jest ograniczenie lub, jeżeli to możliwe, wyeliminowanie negatywnych skutków jakie pociąga za sobą udział w procesie karnym po stronie oskarżonego bądź pokrzywdzonego.

Występujemy  w roli obrońcy w przypadku, gdy zostali Państwo oskarżeni o popełnienie przestępstwa lub postawiono Państwu zarzuty w postępowaniu przygotowawczym.
 
Występujemy także jako pełnomocnik osoby pokrzywdzonej – a więc tzw. oskarżyciel posiłkowy, reprezentując Państwa interesy w przypadku, gdy byliście Państwo ofiarą przestępstwa (również wypadku drogowego). 

        Służymy państwu pomocą w szczególności  w zakresie:
 
  • przestępstw przeciwko mieniu,  

  • przestępstw przeciwko życiu i zdrowiu,

  • przestępstwa z wykorzystaniem nowych technologii (przestępstwa komputerowe, internetowe ),

  • przestępstw o charakterze seksualnym, 

  • przestępstw związanych z posiadaniem lub obrotem narkotykami, 

  • wypadków komunikacyjnych i kolizji,

  • tzw. błędów lekarskich,

  • przestępstw korupcyjnych,

  • przestępstw gospodarczych,

  • prawo karne skarbowe

  • spraw dla których właściwe rzeczowo są Sądy Wojskowe,

  • a także w sprawach o wykroczenia, oraz w postępowaniu dla nieletnich.

 

Prawo karne wykonawcze

 

Kancelaria Adwokacka prowadzi także sprawy w postępowaniu wykonawczym, w tym sprawy o udzielenie przerwy w karze lub odroczenie wykonania kary. Kancelaria Adwokacka prowadzi także sprawy o wydanie wyroku łącznego, a także w sprawach o przedterminowe zatarcie skazania.

 

Prawa pokrzywdzonego w postępowaniu karnym

 

 

Zgodnie z polskim kodeksem karnym pokrzywdzonym jest ten, czyje dobro prawne takie jak np. życie, zdrowie, mienie, cześć, dobre imię, wolność seksualna zostało bezpośrednio naruszone lub zagrożone przez przestępstwo. Podstawowym prawem pokrzywdzonego w sprawach o przestępstwa ścigane z oskarżenia publicznego jest prawo do  działania w postępowaniu sądowym jako strona w charakterze oskarżyciela posiłkowego obok oskarżyciela publicznego lub zamiast niego. W wypadku wniesienia aktu oskarżenia przez oskarżyciela publicznego, pokrzywdzony może bowiem aż do rozpoczęcia przewodu sądowego na rozprawie głównej złożyć oświadczenie, że będzie działał w charakterze oskarżyciela posiłkowego.


        W postępowaniu przygotowawczym pokrzywdzony jest stroną uprawnioną do działania we własnym imieniu i zgodnie z własnym interesem. W wypadku, gdy pokrzywdzonym jest małoletni albo ubezwłasnowolniony całkowicie lub częściowo prawa jego wykonuje przedstawiciel ustawowy albo osoba, pod której stałą pieczą pokrzywdzony pozostaje.W razie śmierci pokrzywdzonego prawa, które by mu przysługiwały, mogą wykonywać najbliższe osoby, a w wypadku ich braku lub nieujawnienia - prokurator. Za pokrzywdzonego, który nie jest osobą fizyczną czynności procesowych dokonuje organ uprawniony do działania w jego imieniu. Pokrzywdzony może też w toku postępowania karnego ustanowić swojego pełnomocnika, którym co do zasady może być jedynie adwokat.

 


Uprawnienia oskarżonego w postępowaniu karnym
 

Podstawowym prawem każdego oskarżonego (czy też podejrzanego na etapie postępowania przygotowawczego) jest prawo do obrony. Jest to też jedna z naczelnych zasad procesu karnego, iż każdy komu zostały przedstawione zarzuty ma prawo do obrony, a co więcej do czasu skazania winien być uważany za niewinnego. Prawo to może być realizowane  na dwa sposoby – jako obrona w znaczeniu formalnym i jako obrona w znaczeniu materialnym, a więc jako aktywne uczestniczenie w procesie karnym i jako korzystanie z pomocy obrońcy ustanowionego na potrzeby toczącego się postępowania karnego. Konsekwencją prawa do obrony jest też brak obowiązku samooskarżania się, a co więcej brak obowiązku dowodzenia swojej niewinności. Dlatego za jedno z podstawowych praw oskarżonego w procesie karnym uważa się prawo oskarżonego do odmowy składania wyjaśnień. 
        Oskarżony w procesie karnym może zgłaszać wnioski dowodowe, a także składać oświadczenia i ustosunkowywać się do przeprowadzanych dowodów. Dla przebiegu procesu karnego, a tym samym dla jego końcowego efektu, pierwszorzędną rolę odgrywa taktyka procesowa, a więc decyzja o tym, czy oskarżony winien składać wyjaśnienia, czy powinien odpowiadać na pytania, a jeśli tak, to czy na pytania Sądu i prokuratora, czy może jedynie na pytania swojego obrońcy – czyli adwokata, któremu udzielił pełnomocnictwa do reprezentowania jego interesów w toczącej się sprawie karnej. Równie istotne są składane wnioski dowodowe składane przez oskarżonego lub jego adwokata. Istotne jest nie tylko wskazanie samego dowodu, który ma zostać przeprowadzony, a więc np. zawnioskowanie o przeprowadzenie przesłuchania świadka, który miał być świadkiem przestępstwa, ale także wskazanie okoliczności, która ma być w ten sposób udowodniona. Sąd karny może bowiem uznać, że dana okoliczność nie jest istotna dla sprawy, albo że dowód jest nieprzydatny dla stwierdzenia danej okoliczności, lub też że okoliczność jest już udowodniona. Sąd karny odrzuci także dowód jeżeli uzna, że dowodu nie da się przeprowadzić. Najbardziej kontrowersyjnym uprawnieniem Sadu karnego jest możliwość orzeczenia dowodu  w wypadku, gdy uzna on że dowód zmierza jedynie do przewłoki postępowania karnego. 
Równie istotny co treść wniosku dowodowego jest także etap (czas) postępowania, na którym składane są poszczególne wnioski dowodowe, a więc, czy będzie to etap postępowania przygotowawczego, w którym gospodarzem postępowania jest prokurator, czy już kolejny etap postępowania karnego - postępowanie główne, w którym decydującą rolę będzie odgrywał Sąd; Czy złożony zostanie na samym początku rozprawy, czy może tuż przed jej zamknięciem. 
        Zwykle oskarżony stający przed organami wymiaru sprawiedliwości, jest zaskoczony działaniem całej „machiny” wymiaru sprawiedliwości. Nie wie, jakie ma prawa, a co więcej nie wie, jak z tych praw należycie korzystać. Warto w tym miejscu wskazać, że nieprofesjonalnie przeprowadzona obrona może w efekcie przynieść więcej strat niż pożytku. Dlatego dobrym rozwiązaniem jest korzystanie z fachowej pomocy obrońcy – adwokata  już na wstępnym etapie postępowania.
 

Sprawca przestępstwa, który nie był poprzednio karany za przestępstwo umyślne z użyciem przemocy, może przyczynić się do umorzenia postępowania karnego w przypadku pojednania się z pokrzywdzonym i naprawienia szkody przez rozpoczęciem przewodu sądowego w pierwszej instancji w przypadku, gdy postępowanie toczy się o przestępstwo zagrożone karą nie wyższą niż 3 lata pozbawienia wolności, o przestępstwo przeciwko mieniu zagrożone karą nie wyższą niż 5 lat pozbawienia wolności lub przestępstwo spowodowania średniego uszczerbku na zdrowiu. 



Status zatrzymanego w postępowaniu karnym

 

 

Legalne zatrzymanie osoby może nastąpić na skutek dwóch zdarzeń: zatrzymania obywatelskiego lub zatrzymania przez Policję. W tym pierwszym przypadku każdemu przysługuje prawo do zatrzymania osoby ujętej na gorącym uczynku przestępstwa lub w pościgu podjętym bezpośrednio po popełnieniu przestępstwa, jeżeli zachodzi obawa ukrycia się tej osoby lub brak możliwości ustalenia jej tożsamości. Tak ujętą osobę należy niezwłocznie oddać w ręce Policji.
Policja może zatrzymać osobę podejrzaną, jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie, że popełniła ona przestępstwo, a zachodzi obawa ucieczki, ukrycia się tej osoby, zatarcia śladów przestępstwa, nie można ustalić jej tożsamości lub istnieją przesłanki do przeprowadzenia przeciwko tej osobie postępowania przyspieszonego. Policja może to uczynić także w przypadku uzasadnionego przypuszczenia popełnienia przestępstwa z użyciem przemocy na szkodę osoby wspólnie zamieszkującej, a zachodzi obawa, że ponownie popełni przestępstwo wobec tej osoby.

Na skutek przywołanych zdarzeń zatrzymany nabywa szereg uprawnień procesowych: ma prawo do natychmiastowej informacji o przyczynach zatrzymania i o przysługujących mu prawach. Jednym z podstawowych praw osoby zatrzymanej jest prawo do skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego i nawiązania z nim kontaktu w dostępnej formie. Zatrzymany ma także prawo do bezpłatnej pomocy tłumacza, jeśli nie włada w wystarczającym stopniu językiem polskim, do zawiadomienia o zatrzymaniu osoby najbliższej lub innej wskazanej osoby, do otrzymania odpisu protokołu zatrzymania, do dostępu do pierwszej pomocy medycznej, do wniesienia w terminie 7 dni od dnia zatrzymania zażalenia do sądu kwestionującego zasadność, legalność i prawidłowość jego zatrzymania, a w przypadku obcokrajowca prawo do kontaktu z właściwym urzędem konsularnym lub przedstawicielem dyplomatycznym.

Zatrzymany ma prawo do natychmiastowego zwolnienia, gdy ustanie przyczyna zatrzymania (np. wykaże swoją tożsamość), poleci tak sąd bądź prokurator lub jeżeli w ciągu 48 godzin nie zostanie przekazany do dyspozycji sądu wraz z wnioskiem o zastosowanie tymczasowego aresztowania lub jeżeli w ciągu 24 godzin od przekazania do dyspozycji sądu nie doręczono mu postanowienia o zastosowaniu wobec niego tymczasowego aresztowania.